Po sadochku pohodzayu [2]

Po sadochku pohodzayu
I sam sobi rozmyslyayu:
Shcho robyty mayu,
Shcho daleko mylu mayu.
Sam ne znayu, shcho diyaty,
Chy do neyi lyst pysaty, (2)
Chy samomu poyihaty?
Yak ya budu lyst pysaty,
Budut mene ljude znaty,
Ne tak inshi, yak susidy,
Ne tak nyni, yak zavsihdy.
Oi vy, hlopci molodiyi,
Sidlaite koni voroniyi,
Poyidemo na Vkrayinu,
Vidvidaty za divchynu!
Pryyihaly na vkrai poli
Ta pravcyuyut do myloyi.
Ty, misyacyu, svity, svity,
A ty konyu, bizy, bizy.
Ty, misyacyu, svity yasno,
A ty, konyu, stupai krasno.
Oi pryyihaly pred vorota,
Vyishla myla krassha zlota,
Vzyala konya za trenzelku,
A myloho za ruchenku.
Vzyala konya za hvozdyla,
Dorozenkov provodyla.
Dala konya do stayenky,
A myloho do svitlonky.
Dala konyu vivsa, sina,
A mylomu medu, vyna
I sutuyu* vecheronku,
I biluyu postelonku.
Sama sila ta i dumaye,
Chorni ochka protyraye. –
Choho, myla, tak dumayesh,
Chorni ochka protyrayesh?
Chy tobi zal vivsa, sina,
Chy tobi zal medu, vyna,
Chy sutoyi vecheronky,
Chy biloyi postelonky?
– Ne zal meni vivsa, sina,
Ne zal meni medu, vyna,
Ani toyi vecheronky,
Ni biloyi postelonky,
Ale zal my seho svita,
Shcho nam idut marno lita!